Porno toch

(Auteur van dit stuk is Anton Voloshin).

Porno is een controversieel onderwerp. Zoals ze vandaag bestaat, bevindt porno zich op een kruispunt van heel wat ideeën omtrent seksuele vrijheid, kapitalisme, patriarchie en artistieke expressie. Om erover te kunnen praten, moeten we eerst porno kunnen definiëren, en als ‘porno’ alleen louter individueel bepaald is, dan kan alles pornografie zijn, afhankelijk van je culturele en persoonlijke achtergrond. Voor deze discussie ga ik ervan uit dat alles wat bedoeld is om iemand algemeen of iemand heel specifiek te seksueel te prikkelen, porno is.

Seksuele vrijheid

Laten we hiermee beginnen. Ik geloof dat geen enkele seksuele daad waarvoor alle deelnemers hun enthousiaste toestemming gegeven hebben – en ook mentaal in staat zijn die te geven – immoreel is. Dat omvat ook het produceren van porno. Op zich is porno dus niet immoreel. Porno die werd gemaakt met tegenzin of met onwillige deelnemers, is dat duidelijk wel, maar ik kom op dat idee later terug.

Een door en door mannelijke industrie

Het is geen verrassing dat de porno-industrie hoofdzakelijk door mannen beheerst wordt en dat hun doelpubliek voor het grootste stuk ook (hetero-)mannen zijn. Er is een overweldigende variëteit in porno – bijvoorbeeld in termen van lichaamstypes van vrouwen, veel meer afwisseling dan in reclame en op catwalks – maar bijna alle porno volgt het idee dat mannen dominante, wat dommige agressors zijn en dat vrouwen slechts bestaan om de noden van die mannen in te lossen, hetzij passief, hetzij vals-passief (door precies het initiatief te nemen dat in de lijn ligt van dominant-mannelijke verwachtingen).

Het is niet voldoende om te zeggen dat porno diverser moet zijn en zich meer moet richten naar een breder publiek, want we spreken hier over een industrie die miljarden waard is en veel mensen – zeker en vooral jonge mannen – beïnvloedt in hoe ze denken over seks. Als je alleen maar aan één type van fictieve seksualiteit wordt blootgesteld is dat jammer voor de ontwikkeling van je seksuele verbeelding, en kan het er zelfs voor zorgen dat sommige mensen zich uitgesloten, raar of ongewild voelen.

Vroege vogels

Persoonlijke illustratie: ik ontdekte porno op de gezegende leeftijd van 9. Omdat ik een goede seksuele voorlichting had gekregen van mijn ouders en later ook op school, was ik al zeer snel in staat om feit en fictie te onderscheiden. Ik had wel door dat porno een geglamoriseerde manier was van seks te bekijken, net zoals actiefilms geweld verheerlijkten dat in het echte leven helemaal niet glorieus was.

Porno beïnvloedde allicht wel een aantal voorkeuren die ik later ontwikkelde, maar sommige porno deed ook absoluut niets voor mij – zelfs als onervaren tiener vond ik porno waar de actrices verveeld, miserabel of angstig leken, een afknapper, en dat gold dubbel voor porno van kwaadaardige vrouwenhaters zoals de beruchte Max Hardcore.

Geen automatisch hellend vlak

Het meervoud van anekdote is niet data, natuurlijk, maar ik wilde dit persoonlijk verhaal even delen om aan te tonen dat vroege toegang tot pornografisch materiaal geen automatische ‘slippery slope’ is die seksverslaafden, verkrachters of mensen creëert die alleen nog maar seksuele verlossing kunnen vinden als iemand tot een stuk vlees gereduceerd is. Zelfs voor ik feminisme ontdekte, was enthousiaste toestemming altijd erg belangrijk voor me.

Context is belangrijk. Ik kan me voorstellen dat als je als jongen opgroeit zonder betrouwbare seksuele voorlichting, in een omgeving die al agressief negatieve beelden en ideeën rond vrouwen promoot (het is geen verrassing dat gebrek aan seksuele voorlichting en misogynie vaak samen voorkomen!), porno een nefaste invloed kan worden. De gevolgen daarvan kunnen verstrekkend zijn.

Hebben we bewakers nodig?

De exabytes aan gratis porno op het internet kunnen problematisch zijn, zeker voor kwetsbare jonge mensen met mentale problemen. Maar, hetzelfde geldt voor gewelddadige films en games, popcultuur die menselijke waarde afmeet aan hoe rijk je bent, en een wereld waar bijna alle autoriteitsfiguren mannen zijn.

Leeftijdsbepalingen helpen niet. Je klikt de waarschuwing op een pornosite weg, en hop. Zelfs als die websites een betrouwbaar systeem konden maken voor leeftijdsidentificatie (wat ook problematisch zou zijn, als je even denkt aan de ongemakkelijke status van bepaalde seksuele minderheden, zelfs in het Westen), zouden er nog altijd file sharing networks bestaan. Bovendien maakt iets afgrendelen het ook altijd aantrekkelijker voor bepaalde mensen.

Er bestaat geen recht op porno, maar als porno er toch eenmaal is…

Bepaalde types van extreme porno verbieden omdat ze bekeken worden door gewelddadige en instabiele mensen om zich ‘op te laden’ voordat ze gruweldaden plegen is een verleidelijk idee, maar ik denk dat het de bal misslaat. Het is precies dezelfde logica die gewelddadige games achtervolgd heeft. Die media creëren op zichzelf geen criminelen. Bovendien bestaan er al enorm veel commerciële media met een zeer gewelddadig karakter.

Hoewel ik het ermee eens ben dat pornografie die verkrachting simuleert, bijvoorbeeld, of BDSM-porno, zich bevinden in een potentieel mijnenveld, ben ik ook van mening dat als het aankomt op porno, mensen die houden van BDSM of onderling verkrachtingsscenario’s spelen, niet anders moeten behandeld worden dan mensen die toevallig ‘gewone’ smaken en verlangens hebben.

Extremer: meer omkadering

De ‘pornospiegels’ van bijvoorbeeld een gezonde BDSM-relatie, waar open gesprekken, uittekenen van duidelijke grenzen en uitwisselen van ideeën (en hoe extremer, hoe belangrijker) zeer belangrijk zijn, zouden eigenlijk aan dezelfde standaarden moeten onderworpen worden.

Ik zou hierbij ook graag opmerken dat niet alles maar op één hoop moet gegooid worden. Hoewel de mainstreammedia zonder veel nadenken ’50 tinten grijs’ onthaalden als een boek over BDSM, had de BDSM-gemeenschap een hekel aan het boek omdat het een pak praktijken en situaties afbeeldde die gevaarlijk waren, of regelrechte mishandeling.

Geen ‘kinkshaming’

Mijn conclusie rond dit punt is: mensen hebben niet automatisch recht op porno, maar als porno legaal is, dan moet het mogelijk zijn om over alles wat plausibelerwijze kan voorkomen in een seksuele relatie waar alle deelnemers instemming geven, porno te maken. Al het andere is niets anders dan ‘kinkshaming’, het veroordelen van seksuele praktijken omdat je ze zelf niet prettig vindt.

Misschien hou je niet van het idee dat sommige mensen graag op elkaar pissen. Maar als je er persoonlijk geen probleem mee hebt dat mensen dat in hun slaapkamer doen, zou je hypocriet zijn om te zeggen dat daar geen porno over mag bestaan.

Porno en uitbuiting

Soms trekken mensen parallellen tussen prostitutie en porno, of zeggen ze dat ze hetzelfde zijn: het is iemand betalen om seksuele of intieme daden te stellen. Ik vind toch dat er een verschil is, want met die redenering kan je ook acteurs in romantische komedies als prostitués beschouwen.

Natuurlijk is er nog een andere parallel. Porno-acteurs worden niet altijd goed behandeld, om het zacht te stellen, en er zijn verschillende ex-pornosterren die zich al hebben uitgelaten over mishandeling en uitbuiting in de industrie. Het beeld is genuanceerder dan “iedereen die meedoet in porno is uitgebuit” omdat er ook tal van tegenvoorbeelden bestaan, maar de verdedigers van porno zijn vaak iets te snel om legitieme en problematische verhalen van binnen de pornowereld zomaar weg te wuiven.

Kapitalisme en het patriarchaat: nog altijd beste maatjes

Pornosterren enkel als slachtoffers voorstellen is ook ontkennen dat het voor sommige mensen een legitieme vorm is van seksuele zelfexpressie. Sommigen gaan de porno in omdat ze dat werkelijk willen (maar het kan altijd dat ze er terug uit willen als ze kennis maken met onaangename werkelijkheden). Niets van dat alles doet echter afbreuk aan het feit dat bijna alle pornografie op één of andere manier een reflectie is van een langdurige cultuur van misogynie. Je kan zelfs stellen dat de goeie aspecten van porno, zoals de enorme variëteit in types van vrouwen in de industrie, alleen maar een onbedoeld neveneffect zijn van de kapitalistische structuur van porno, omdat het een goed businessidee is om zo veel mogelijk niches te gaan bestrijken.

Per slot zien we dat de patriarchale boventonen het toch halen van de kapitalistische doelstellingen. Als porno inderdaad een zo breed mogelijk publiek wilde bedienen, zou het zich ook veel meer toeleggen op vrouwen als consumenten en actoren met macht. Opnieuw is er hier een parallel met de gamingwereld, waar vrouwen al lang een groot deel van de consumenten uitmaken, maar zich zelden bevinden in machtsposities of bij de mensen die creatieve controle uitoefenen.

Kunst en vrijheid van meningsuiting

Porno bestaat al van zolang mensen in staat waren om seks af te beelden. Er staan piemels op Griekse vazen, de muren van Pompeii waren bezaaid met vuile praat, en de Canterbury Tales staan bol van verhalen over overspel en scheetfetisjen. Op zich is dat geen argument voor het voortbestaan van porno, maar het toont aan dat seks in zelfexpressie wel een van onze diepst verankerde beschavingsinstincten zou kunnen zijn.

Net zoals ik zei dat porno gaan verbieden die de principes van ‘informed consent’ niet schendt, de vraag ernaar niet zal verminderen, zal het volledige censureren van porno – een positie die slechts een handvol mensen inneemt, maar het kan een logische conclusie zijn – ook gedoemd zijn om te falen. Of we dat nu leuk vinden of niet, porno is belangrijk voor veel mensen. Het is een deel van wie ze zijn. Dat betekent niet dat we er niets aan moeten veranderen.

Pornificatie?

Porno is meer en meer mainstream geworden. Sommigen betreuren dit. Ik niet. Ik denk zelfs dat het nog meer mainstream moet worden, omdat het een eerlijke discussie kan aanmoedigen over hoe en wat we willen van porno. Er hoeft geen schaamte aan vast te hangen om porno te consumeren of om er in mee te doen, net zoals er geen schaamte zou moeten zijn over doen met je partner(s) wat je wil in een sfeer van instemming.

Waarom zouden we porno niet toevoegen aan seksuele voorlichting? Spreken over haar geschiedenis – zowel in productie als receptie – en hoe het de dominante cultuur weerspiegelt, hetzij door het bevestigen van bestaande waarden, hetzij door het omverwerpen van bepaalde taboes, en hoe het invloed heeft op hoe we denken over seks. Analyseren. Discussiëren. Laten we vooral niet doen also tieners niet weten wat het is of waar ze het moeten vinden.

Breed gaan

Dat ik vind dat porno in seksuele voorlichtingsprogramma’s moeten besproken worden, hangt samen met een bredere discussie rond gender, die nu in scholen afwezig is. Geschiedenislessen staan soms stil bij de positie van de vrouw in het verleden, maar beschouwen feminisme maar al te vaak als een relict uit tijden waar vrouwen ‘echt’ onderdrukt werden, alsof ze nu geen ‘echte’ moeilijkheden meer ondervinden.

Het is goed om jongeren het gevaar te leren van SOA’s of hoe seks in zijn werk gaat, maar er moeten ook meer discussies komen rond toestemming. Je kan wel beargumenteren dat dit soort gesprekken thuis moet beginnen, maar veel thuisomgevingen hebben daar niet de juiste atmosfeer voor. Laten we ook niet vergeten dat één van de taken van het onderwijs is om jonge mensen te vormen tot opgeleide en verantwoordelijke volwassenen: gender en seks zijn daar absoluut deel van.

Verandering van binnenuit

Onderwijs alleen volstaat allicht niet. Er is een waaier aan maatregelen die de porno-industrie zelf zou kunnen overwegen: kwaliteitslabels, audits, diversiteitsquota rond types pornografie en wie ze maakt. Verplichte waarschuwingsberichten die extreme porno in een context plaatsen voor de consument zijn ook een goed idee – zulke dingen bestaan al, maar zijn niet verplicht.

Het punt is niet om porno te verbieden, maar om ze te diversifiëren en te checken dat ze veilig is. Die vorm van regelgeving kan net als bij andere industrietakken zijn. Een dergelijke volwassen benadering zou al heel wat helpen om porno op een beter pad te krijgen, in plaats van nu te doen alsof het een schaamtevol tijdverdrijf is van porno te bekijken of te maken.

Het kernconflict

Ik heb nog maar zelden onderwerpen gezien die een grotere splijtzwam vormden onder progressieve bewegingen, feministische discussiegroepen en hun bondgenoten dan porno. Het probleem: de retoriek van de mensen die tegen porno argumenteren of ze deels willen censureren, klinkt precies als de taal van reactionairen die om de een of andere reden het idee van seksuele expressie die ze zelf niet fijn vinden, niet kunnen verdragen. Aan de andere kant klinkt de argumentatie van het pro-pornokamp maar al te bekend voor die die er tegen zijn: vasthouden aan de positieve kanten van het verhaal doet denken aan mensen die beweren dat vrouwen perfect gelukkig zijn als huismoeders; sommige vrouwen waren en zijn dat nog steeds, zonder twijfel, maar voor veel andere vrouwen was er gewoon geen keuze.

Een laatste waarschuwing: seksuele bevrijding mag niet gebruikt worden door mensen die alleen maar de status quo willen verderzetten en zich ‘vrijheid van meningsuiting’ toeëigenen om een agressief misogyne cultuur van verkrachting verder te zetten. Noch mag feminisme misbruikt worden door cryptoconservatieven die een rem willen zetten op het uitdrukken van menselijke seksualiteit, en een nieuwe cultuur van hypocrisie willen introduceren waar we nog altijd tegen vechten.

Samenvatting

Denk je dat er seksuele daden bestaan die het principe van geïnformeerde en/of enthousiaste instemming niet schaden, maar toch immoreel zijn? Denk je dat pornografie verboden moet worden?

Indien je antwoord op beide vragen ‘nee’ is, dan betekent dat dat je aanvaardt – in een ideale wereld – dat er ruimte moet zijn voor porno die alle smaken bedient, gesteld dat zulke porno ook de principes van toestemming niet schaadt. Dit laat nog steeds een enorme puinhoop over die we moeten opruimen vooraleer we een cultuur kunnen creëren waar we porno kunnen consumeren zonder schaamte, en dat de mensen die porno maken niet zo eenzijdig zouden gefocust zijn op één kant van de seksualiteit, noch zo kwetsbaar zouden zijn voor misbruik en uitbuiting. Hier zijn de actiepunten die ik zou voorstellen, hoewel er allicht ruimte is voor meer:

• Striktere verantwoording binnen en van de business, audits en controles
• Vakbonden zoals bijvoorbeeld de Hollywood Screen Actors’ Guild
• Verplichte aftekening van het script om ‘plotse’ veranderingen tijdens het filmen te voorkomen
• Bespreek porno tijdens seksuele voorlichting
• Genderdiscussies als verplicht deel van seksuele voorlichting
• Management en bestuursraden binnen de pornowereld moeten voor de helft uit acteurs bestaan, en ook gekozen worden door die acteurs
• Subsidies voor pornografen die willen afwijken van op mannen gerichte porno
• Discussies rond toestemming en kink in seksuele voorlichting, en wat misbruik en uitbuiting is
• Een vergunning voor pornografen die ze kunnen kwijtspelen als ze bepaalde principes schenden
• Extreme porno heeft kwaliteits- en waarschuwingslabels nodig, en bijkomende vergunningen

Advertenties

6 gedachtes over “Porno toch

  1. Pingback: Daily Digest – Pretparkdiscussies op 04/09/2014 | nietinmijnpretpark

  2. Ik vind dat porno waarin mensen beschadigd worden, verboden zou moeten worden. Niemand is erop tegen dat kinderporno verboden is (pedo’s uitgezonderd), maar zodra je als vrouw wilt aanvechten dat er te veel geweld wordt gebruikt in porno, wordt er over seksuele vrijheid gesproken. Hoe geweldadig porno ook wordt, met name voor vrouwen, het is wat mannen opwindend vinden, en dat mag nooit veroordeeld worden. Zolang het maar aan de kapstok van seks gehangen kan worden, mag je er geen kritiek op leveren want we zijn zo seksueel bevrijd! Deze “vrijheid” komt voor velen gepaard met de plicht om te zwijgen. Je hebt als vrouw maar te accepteren dat de man die je ooit zo hoog had zitten, het een genot vindt om te zien hoe vrouwen seksueel mishandeld worden. En vaak geeft hij daar nog de voorkeur aan, boven de liefde te bedrijven met jou. Maar hij houdt wel van je hoor.. Yeh right. Zouden mannen dat nog geloven, als de rollen omgedraaid zouden zijn? Als vrouw is het heel moeilijk om in dat geval nog met liefde en waardering naar haar man te kijken. Vooral als ze te horen krijgt dat porno niets betekent voor de man. Maar waarom doet hij jou dan zoveel pijn met iets dat niets voor hem betekent en stopt hij er dan niet gewoon mee? Beteken jij dan nog minder voor hem dan de porno die niets voor hem betekent?
    ATM vind ik een mooi voorbeeld. Dit is een ganbare genre binnen mainstream-porno. De enige meerwaarde die het heeft, is dat het uitermate vernederend is om een vrouw haar eigen poep te laten eten. Waarom is het zo vernederend, omdat (bij zeer hoge uitzondering, vaak bij ernstige mentale of psychische beperking) niemand graag poep eet. Niet van zichzelf, ook niet van een ander. Logisch, want je kunt er behoorlijk ziek van worden. Het lichaam reageert niet voor niets met walging bij het idee, dat doet het om zich ertegen te beschermen zodat het er geen schade van hoeft te lijden. ATM is dus niet alleen uitermate vernederend en onsmakelijk, maar daarnaast ook gevaarlijk. En als een vrouw het wel wil, zou ze tegen zichzelf beschermd moeten worden, aangezien er op dat moment mentaal blijkbaar iets niet helemaal goed zit bij haar. Je kunt er dus gerust vanuit gaan, dat er bij ATM altijd spraken is van een bepaalde dwang/misstand om deze handeling te ondergaan. Ergens geld voor krijgen betekent niet dat je iets ook wilt. Betaald worden om je over te halen iets te gaan doen kun je niet bestempelen met iets willen doen. En ook de prostitutie zit vol vrouwen die er onder dwang zitten, en die worden ook door de klanten betaald. Betaald worden maakt het er niet rechtvaardiger op.
    Dat je porno niet als prostitutie ziet, dat snap ik niet van je. Je vergelijking met romantische films gaat echt nergens over, want in porno worden vrouwen daadwerkelijk gepenetreerd, dat wordt niet gespeeld! Geld voor seks is gewoon prostitutie, ook in porno. En ook in pornoland zit de meerderheid van vrouwen er onder een of andere vorm van dwang. En aangezien je zelf graag porno consumeert, en ondanks dat je in jouw artikel misstanden aan de kaak wilt stellen, heb je de neiging om deze zaken ook te minimaliseren om je niet schuldig over je eigen gebruik ervan te hoeven voelen. Wanneer je porno kijkt, maak je op dat moment gewoon gebruik van prostitutie, maak het zelf ook niet mooier dan het is.
    Porno is geen fundamenteel recht. En het genot dat mensen eraan kunnen beleven, staat niet in verhouding tot alle ellende dat ermee gepaard gaat. Het idee dat je pas seksueel bevrijd bent zodra je afhankelijk bent van porno om daar je seksuele smaak te ontdekken, slaat ook nergens op. Afhankelijkheid en vrijheid gaan niet samen. Wie in staat is om door zelf via zijn/haar lichamelijke sensaties te ontdekken wat ze prettig vinden, zover dat er schaamte bij komt kijken, die zijn pas seksueel bevrijd. Seksuele prikkels die opgedrongen worden door een industrie die uit is op geld, dat heeft niets met seksuele bevrijding en sekspositivisme te maken. Als je van plasseks houdt, dan ga je dat toch lekker doen. Waarom ernaar kijken (waarbij het nog maar de vraag is of degenen in het filmpje het ook wel echt willen of opwindend vinden), als je het zelf kan ervaren of over kunt fantaseren? Waarom is toeschouwer zijn bevrijdender dan deelnemer zijn?
    Mijn ex keek ook veel porno. We hadden veel meer seks kunnen hebben als hij geen porno keek. Als porno ervoor zorgt dat je minder echte seks hebt met een (of meerdere) partners, is het dan echt wel zo seksueel bevrijdend? En als je even geen zin in de hele heisa van seks hebt en even snel wilt klaarkomen, dan is samen mastruberen ook heel leuk hoor. Alleen mag natuurlijk ook, maar waarom is porno daarbij een noodzaak geworden?
    Ben je ook niet veel vrijer wanneer je masturbeert op je eigen fantasiën, waarin je zelf compleet de regie hebt wat daarin plaatsvindt? Waarbij je ook nooit de schaamte hoeft te voelen bij eventuele ontdekking door partner of ouder of wie ook, aangezien niemand er ooit achter kan komen wat het is dat er in je hoofd afspeelde. Je kunt betrapt worden op het kijken van filmjes waarvan je liever niet hebt dat een ziel op aarde dat van je zou weten, terwijl je nooit betrapt kunt worden op je eigen fantasiën, zolang jij er niet over vertelt. Filmpjes kunnen overeenkomsten hebben met je eigen fantasiën, maar zolang ze niet door jezelf geregisseerd zijn, blijven het filmpjes van iemand anders zijn fantasiën. De poro-industrie is zeer succesvol in zijn marketingtechnieken. Mensen zien hun porno-gebruik als iets dat authentiek van hunzelf is en hun seksuele vrijheid geeft, terwijl in werkelijkheid je de fantasiën van de regisseurs overneemt.
    Want om te kunnen ontdekken wat jij lekker vindt, heb je vooral je eigen lichaam en hersenen nodig. Mensen die plasseks echt lekker vinden, komen daar heus zelf wel achter zonder porno, onderschat het fantasievermogen van mensen niet. Als iets niet bij jezelf opkomt, maar in je hoofd geplant moet worden, in hoeverre is het dan werkelijk van jezelf? Als je avontuurlijk bent in bed, dan zoek je dat heus wel op. Ben je niet zo creatief in bed, dan ligt daar je passie waarschijnlijk ook niet. Is dat erg, nee! Porno legt ons op dat we allemaal fetisj moeten hebben, en dat je porno nodig hebt om die kunnen ontdekken. Mensen zijn niet meer tevreden met huis, tuin en keukenseks omdat we niet meer vrij zijn, maar verplicht zijn geworden, onze seksuele horizon te verbreden. Mensen die die behoefte niet voelen, voelen zich nu degenen die seksueel afwijken. Ik ben van mening dat porno eerder voor meer seksuele ontevredenheid heeft geleidt m.b.t echte seks. In de wereld van porno zie je dat alles kan, waardoor vaak ook ineens vanalles wilt. Een kind is tevreden met één snoepje, totdat het de snoeppot ziet.
    Zodra je hierin (ontdekken wat je lekker vind) porno gaat betrekken, leg je je seksualiteit in handen van een smerige industrie. Je kiest misschien voor welke filmpjes je bekijkt, het is nog altijd de regiseur die heeft bepaald wat er in het filmpje gebeurt. Dus wie heeft er dan werkelijk de regie waneer het op porno-kijken aankomt? Jij of de industrie? Ja je keuze is reuze, maar het is nooit iets van jouzelf. Iets van jezelf is vrijheid, iets van de ander nodig hebben om klaar te komen is afhankelijkheid. Waneer heb jij nog voor je eigen fantasie gekozen bij masturbatie? Is het het gemak van internet, of afhankheid waardoor je keer op keer niet voor je eigen fantasie kiest? Ben je seksueel bevrijd, als je eigen seksuele fantasiën je niet meer voldoende kunnen boeien?
    Daarbij kun je porno en gamen ook niet met elkaar vergelijken. Bij porno wordt je beloond met een orgasme, en dat is het krachtigste beloningssysteem dat het lichaam kent. Je leert je hersenen te hunkeren naar porno, en niet andersom. Zou je het bij alleen kijken houden, dan was een verbod of secuur op porno geen probleem voor je. Je hunkert in dat geval seksueel nog gewoon naar een vrouw (of man) van vlees en bloed, wat ook het meest natuurlijk is. Gemis zou je dan niet ervaren, net als dat je ook niet continu verlangd naar televisieseries van vroeger die niet meer op de buis zijn. Was toen leuk, maar valt zonder prima mee te leven.
    Wat denk maar na, hoe oergevoel kan het verlangen zijn om beelden te zien op een computerscherm? Oergevoel – computerscherm. Oergevoel, wat al miljoenen jaren oud is tegenover internetporno dat pas 20 jaar oud is, snapte, niet logisch toch? En ja, porno is van alle tijden, dat klopt. Maar dat heeft mensen er nooit van weerhouden echte seks te hebben, en dat doet internetporno nu wel. Hoe kan minder echte seks hebben, en dan ook nog in het teken van andermans fantasiën, nu seksuele bevrijding zijn? Lijkt me eerder seksuele beperking.

    En waarom moet jouw seksuele vrijheid ten koste gaan van iemand anders haar/zijn vrijheid? Kunnen we wel van vrijheid spreken als die vrijheid niet geldt voor een van de deelnemende partijen? Hoe seksueel bevrijd kunnen we als maatschappij werkelijk zijn waneer er nog zo veel gebruik wordt gemaakt van seksslavernij?

    • Bedankt voor je reactie.

      Ik zal proberen iet of wat gestructureerd te reageren (mocht dat niet duidelijk zijn, ik ben de oorspronkelijke auteur van het stukje waarop je reageerde).

      Ik denk dat je al met je eerste uitspraak een blik wormen opentrekt. Wat is “beschadigd”? Hoe stel je dat vast? Tegenstanders van porno verwijzen vaak naar kinderporno en dat porno-positieve mensen hypocriet zijn om dat te verbieden, en bijvoorbeeld andere ‘extreme’ pornografie als BDSM-porno of simulaties van verkrachtingen, niet. Het verschil is dat kinderen geen geïnformeerde toestemming kunnen geven en volwassenen wel.

      Voor de rest krijg ik de indruk dat het je – het spijt me – vooral te doen is om vormen van seksualiteit die jij niet prettig vindt maar het principe van informed consent niet schaden. Dat is niets anders dan kinkshaming – seksualiteit die je maar niets vindt, link je direct aan mentale afwijkingen. Ik betwijfel overigens of ATM wel zo mainstream is als jij beweert.

      In romantische films kussen veel acteurs ook echt, in actiefilms vechten veel mensen ook echt. Toegegeven dat er special effects bij komen kijken en dat mensen er niet echt hun botten breken of dat er niet echt mensen sterven in explosies, maar zowel in porno als mainstreamcinema doen acteurs grotendeels “alsof”.

      Als je beweert dat de meeste porno-actrices onder een vorm van dwang in de industrie zitten, moet je daar cijfers van kunnen voorleggen.

      Ik nergens gezegd dat mensen recht hebben op porno. Ik heb wel gezegd dat seksuele expressie via artistieke media zou oud is als de straat. Maar aangezien je inderdaad al bepaalde vormen van seksualiteit afkeurt (volgens arbitraire normen en vage definities), denk ik dat je snel in een moeras gaat belanden over wat dan wél kan en niet kan, en dan kom je uit bij politie-agent spelen in de slaapkamer.

      Ook heb ik nergens gezegd dat pornografie seksueel bevrijdend is. De overmatige consumptie ervan kan wel degelijk nefaste gevolgen hebben op het seksleven, en ik heb zelfs letterlijk gezegd dat het een kapitalistische industrie is. Ik geloof overigens niet dat hier een ‘slippery slope’ is van te gaan van porno te kijken naar direct te grijpen naar het meest extreme wat porno te bieden heeft.

      En sorry, als je begint over wat “natuurlijk” is, kan je maar net zo goed alle huizen gaan afbreken, cinema’s platbranden en auto’s laten roesten. De hele definitie van beschaving is dat het een artificiële creatie is. Overigens, ik heb ook aangegeven (denk ik?) dat de Oude Grieken al copulerende mensen op vazen afbeeldden. Zolang beschaving bestaat, bestaat er een vorm van pornografie.

      • Dankjewel voor je respons. Los van dieren en kinderen vind ik geen enkele vorm van seks verwerpelijk, behalve wanneer er geen werkelijke overeenstemming is. Seks moet om plezier draaien en niet om uitbuiting. Ik denk dat je oren zouden klapperen als je zou weten wat ik op seksgebied allemaal heb uitgevreten, dus daar ligt het echt niet aan. Ik heb fetisjen, maar vind niet dat iedereen verplicht is om die te moeten hebben. Ik heb ook geen porno nodig gehad om deze te ontdekken, just a dirty mind, that’s all.
        En juist omdat ik zo positief ten opzichte van seks sta, vind ik het jammer dat mensen gedwongen of overgehaald moeten worden met geld om handelingen uit te voeren. Seks is leuk, maar veel porno is dat niet voor degene die erin acteren. Dwang kan hem ook zitten in beperkte opties hebben. Als hulpverleenster heb ik veel met prostituees gewerkt. Daarnaast heb ik ook in mijn persoonlijke kring vriendinnen en kennissen die in de prostitutie hebben gezeten. Ik weet wat er speelt in de levens van veel vrouwen die ” vrijwillig” in de seksindustrie werken, dus ik weet waar ik het over heb. Wel eens een prostituee opgevangen die overstuur is vanwege haar werk? Ik wel, met regelmaat. Heel verdrietig allemaal. Maar denk je dat de klant daar ooit iets van te zien krijgt? Natuurlijk niet, die beleeft voornamelijk plezier tijdens zijn prostituebezoek. Mannen willen de waarheid ook liever niet weten, want ze willen er gebruik van blijven maken. Het liefst met zo min mogelijk schuldgevoel.
        Porno was vroeger een zaak van de maffia ( en hoeveel goed kan daar nu van komen?), nu van een gigantische industrie. Wel eens een eerlijke industrie tegengekomen dat niet aan uitbuiting doet? Wat is er mis om ervoor te zorgen dat mensen die porno maken het ook echt naar hun zin hebben? Waarom hebben we porno/seks als consumptieartikel belangrijker gemaakt dan het welzijn van onze medemens? Sommige tradities zijn de moeite waard om mee te breken.
        En trouwens, porno werd vroeger niet gemaakt om je op af te trekken, en een poppetje op een muur verven doet niemand pijn. Groot verschil met de porno van nu, waar misstanden veelvuldig voorkomen. Gefilmde prostitutie is geen wereld van verschil met prostitutie zonder camera. En er zijn genoeg (ex)pornosterren op internet te vinden die een boekje open doen over de pornoindustrie. Ook veel goede documentaires op internet over dit onderwerp, dus doe je eigen onderzoek zou ik zeggen. Durf echt kritisch te zijn.
        Probeer echt eens open te staan voor wat porno is, in plaats van het alleen te willen verdedigen omdat je het graag gebruikt.
        Gevaarlijke seks, zoals stront eten (we weten allemaal hoe gevaarlijk de ecoli bacterie is als je die oraal binnen krijgt, kan zelfs dodelijk zijn), doe je maar lekker zelf, dan hoeft een ander niet om jouw genot te lijden. Is dat echt te veel gevraagd?

        P.s Of ATM mainstream is? Iedere man weet wat ATM is, en jij wist het blijkbaar ook. I rest my case.

  3. Ik sta niet onkritisch tegenover pornografie (zoals ik aangeef in het oorspronkelijke artikel), en consumptie hoeft geen kritiek uit te sluiten. Ik ben bijvoorbeeld roker (slechte gewoonte) maar ik zal nooit de tabaksindustrie verdedigen.

    Waar is ergens bewijs dat zegt dat porno vroeger door de mafia gemaakt werd? Overigens is dat strikt genomen geen goed argument, want het is een soort “guilt by association”, à la “de maffia is slecht, dus al wat de maffia doet, is ook slecht”.

    Voor elk voorbeeld van een actrice (of acteur, want je gaat hier wel erg uit van heteroporno en dat in je narratief enkel vrouwen slachtoffer zouden kunnen zijn en mannen consumenten, vind ik) dat negatieve ervaringen had in de porno-industrie, vind je er ook voor wie het een positieve ervaring was. Ook dat heb ik aangehaald in het oorspronkelijke artikel, evenals de negatieve voorbeelden. Dan heb ik het nog niet over de “indieporno” die vaak gemaakt wordt voor en door vrouwen.

    Mijn ervaring is vaak dat antiporno-activisten mensen die positieve ervaringen hebben met de industrie, nogal hooghartig terzijde schuiven als mensen die lijden aan false consciousness. Dat vind ik nogal paternalistisch.

    Dat ik ATM ken, wil niet zeggen dat het mainstream is. Ik weet bijvoorbeeld ook wat furries, vores, balloonists, powerbottoms en daddy-doms zijn. Geen één van die dingen is volgens mij mainstream.

  4. Pingback: Podcast 1: Een gesprek over verschillende feministische visies op prostitutie. | nietinmijnpretpark

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s