OK, Stupid

De laatste paar weken ben ik, na een meer dan drie jaar aanhoudende vrijgezellenstatus die door menig medemens beschouwd wordt als minstens wat meelijwekkend (want ocharme, jij ouwe vrijster van wel bijna 27 zonder man om je leven te vervolledigen!), actief aan het daten, en wel via OK Cupid. Ik ben zo iemand met weinig tijd, want werken en studeren en 180 hobby’s die toevallig niet van die aard zijn dat je er veel nieuwe mensen mee in je bestaan binnenhaalt; dat alles vollédig los van het feit dat ik mij eigenlijk niet te verantwoorden heb voor online dating.

Tien minuten stond mijn profiel online, mijn inbox stroomde over. Opvallend: een groot deel van de berichten startte met, of was niet meer dan, een aanspreking op basis van mijn seksuele aantrekkelijkheid of een regelrecht verzoek om seks, al dan niet van het cyberkaliber. ‘Dat is toch niet zo erg’, hoor ik u denken. Behalve dan dat het de zoveelste keer is dat iemand een vrouw reduceert tot haar lijf, dat de graad aan seksueel genot die een man daar potentieel aan kan beleven reden nummer één is om de vrouw in kwestie te benaderen, en dan wel als lustartikel in plaats van als persoon. ‘Dat kan jij niet weten’, lees ik in uw ogen. ‘Misschien is het wel gewoon een compliment. Vragen staat vrij’, zo zegt u. Sommigen durven zeker en vast stellen: ‘daar is toch niks mis mee?’

Daar is vanalles mis mee, want ik bén geen lustartikel, ik ben een mens. En al zit ik daar om het halve internet bij elkaar te neuken, ik wil graag wel eventjes te kiezen hebben welke helft dat dan wel mag wezen. Het minste wat je kan doen is aftasten of ik überhaupt met jou te maken wil hebben in éénderwelke context, voor je mij in cyberspace als wildvreemde al fluitend op de kont mept om me vervolgens hijgend toe te fluisteren dat je wel ‘ns aan mijn tiet wil likken. Dit virtuele verlengde van street harassment, het is vermoeiend. Neen, het is geen compliment. Mijn profiel staat stampvol interesses en persoonlijkheidskenmerken; van welke muziek, films en boeken ik leuk vind, tot mijn interessante job, tot met welke wereldverbeterende projecten en groepen ik graag bezig ben en waarom. Ik ga niet blij worden van de zoveelste onbekende die mijn aandacht en tijd verspilt met het opdringen van de mededeling dat ik een geil trutje ben.
Dat dit soort berichtjes raar of zelden met onschadelijke, toffe intenties verstuurd wordt, blijkt trouwens al snel wanneer je het riskeert afwijzend te reageren. Dan mag je nog beleefd blijven, de kans dat iemand simpelweg je weigering accepteert en je verder met rust laat is nagenoeg onbestaande. Deze mannen komen in soorten en maten:

De minst vervelende (zo vind ik dan persoonlijk) zijn stalkerige types die blijkbaar nooit goed hebben leren lezen. Sommigen vragen onophoudelijk waarom je ze niet wilt en wat je probleem is. Anderen negeren de afwijzing compleet en sturen het ene bericht na het andere om te vragen hoe je dag was, wat je aan het doen bent, of wat je op dat moment draagt. Er zijn er ook die flink op hun tenen getrapt zijn en je een hele preek doorsturen over hoe je vast weer zo’n stomme doos bent die meteen het ergste denkt, en dat ze daarom HEUS niet per se op seks uit zijn. Dat je ze verkeerd begrepen hebt, dat ze niet dát soort man zijn, en omdat ze (zelf vinden dat ze) leuk, respectvol en doodnormaal zijn, mag je ze niet afwijzen. De enige gegronde reden die je hebt om kerels de deur te wijzen, is dat ze klootzakken zijn, en dat zijn zíj niet, uiteraard! Anderen komen dan weer meteen graag agressief uit de hoek. Nee? Dan ben je een slet, een hoer, een kutwijf. Opeens ben je lelijk; ze wilden je toch al niet neuken. Ze nodigen je uit een touw te gaan zoeken, want de wereld is beter af zonder leugenachtige teven. Sommigen dreigen hun penis in je mond te komen duwen zodat je niet meer zo hoog van de toren kan blazen. Trouwens, ook mannen die initieel best een tof berichtje sturen, maar die je toch afwijst omdat je om wat voor reden dan ook geen interesse hebben, durven wel eens ontploffen na afwijzing. Je ziet ze nogal eens niet van ver aankomen.

Als de intenties van die mannen dan toch niet zo fout waren, vraag ik mij af wat er zo moeilijk is aan het respecteren van iemands grenzen. Wat is er zó onoverkomelijk aan “nee, bedankt” en “sorry, geen interesse”, dat het voor zo’n mensen nodig is om dat te beantwoorden met het grandioos negeren van de gestelde grens, gekrenkt onbegrip, scheldpartijen en bedreigingen? Niemand heeft ‘recht’ op mijn aandacht en toestemming, maar zo wordt er helaas wel gereageerd. Helaas lijkt de wereld dat echter niet zo te verstaan. In plaats van verontwaardiging over het grensoverschrijdende, geregeld agressieve gedrag van dit (meestal) manvolk, richt het grootste stuk van de verontwaardiging van De Maatschappij (of toch dat deel dat mijn vrienden, kennissen, familie… opmaakt) zich als eerste reactie (en vaak nog lang daarna) tegen mij.

-Dat had je toch kunnen verwachten?
-Dat is toch allemaal zo erg niet?
-Waarom negeer je dat niet gewoon?
-Je moet ook gewoon niet op datingsites zitten.
-Reageer dan niet?
-Misschien moet je x en y anders verwoorden op je profiel…

Boe en awoert. Boe. En. Awoert! Hierbij het dringende verzoek de verantwoordelijkheid te leggen bij het zielige hoopje miserie dat geplaagd wordt door de illusie mijn aandacht, tijd, goedkeuring, lijf,… te kunnen opeisen ondanks mijn expliciete weigering. Reacties zoals de uwe, voeden die illusie, wees u ervan bewust. Ook bigsexybear32 en al die anderen, rechtvaardigen hun woede en recht tot het uiten daarvan als reactie op mijn afwijzing, met het idee dat ik dan maar geen profiel moest hebben/niet zo knap zijn/… als ik hun aandacht niet had willen trekken, en u geeft hen, bij deze, steeds weer gelijk.

Advertenties

9 gedachtes over “OK, Stupid

  1. Mooi geschreven! Enne… zelfs mannen die beleefd en menselijk schrijven/daten, zijn soms nog wolven in schapenvacht. ‘De goeie’? Naar mijn mening niet zo vaak voorkomend…

  2. Zeer terechte verontwaardiging over die eikels. Maar… Ik denk dat je een sprongetje maakt als je die commentaren van vrienden en familie als kritiek op jou leest. Ze geven tips en advies opdat jij er minder last van zou hebben of er minder geraakt door zou worden. Ze nemen jou, als slachtoffer, in bescherming en proberen de last die jou werd berokkend te verminderen.

    • Moeten we er dezelfde redenering op na houden wanneer ze die ‘tips’ en dat ‘advies’ geven wanneer iemand aangerand of verkracht wordt?

      Het is hoog tijd dat zo’n reacties consequent als negatief beoordeeld worden. Het is niet aan mij om mijn schouders op te halen en zwijgend te denken “och, chille intenties”. Het is aan de ander om eindelijk eens te beseffen wat precies de boodschap van hun ‘goedbedoelde’ reactie is. Nogmaals: dat niet doen, houdt deze hele cultuur in stand.

      • groot gelijk! Deze opmerkingen van anderen zijn een voorbeeld van ‘victim-blaming’, de schuld wordt m.a.w. bij het ‘slachtoffer’ gelegd.

      • Jij bent een slachtoffer en hebt dingen meegemaakt die niemand ooit zou mogen meemaken. Maar het idee dat mensen het steevast opnemen voor de daders, dat is gewoon fout. Op één na zijn de voorbeelden die jij aanhaalt geen victim blaming. De enige opmerking die daar wel naar neigt is: ‘je moet ook gewoon niet op datingsites zitten’, hoewel ook daar de beschermende reflex wellicht dominant was.

      • Nee, dat is inderdaad niet állemaal victim blaming nee. Het is victim blaming, het is wegrelativeren, en het is zijn noties dat je niet moet komen wenen omdat het te verwachten was. Ik/mensen in general hoeven dat écht niet te pikken omdat mensen die die uitpsraken doen goed van intentie zijn. Plus, je moet dat veel breder zien dan een individueel psychologisch effect. Het kritiekloos laten passeren van zulke reacties onder het mom van “ach, goedbedoelde ‘steun'” (fyi: it’s not. Really.), creëert een cultuur waarin slachtoffers zich niet gehoord voelen, daders hun eigen rechtvaardigingen voor hun gedrag weerspiegeld zien in de maatschappelijke reactie, en waar het vinden van een echte structurele oplossing voor het feit dat het überhaupt zo vaak gebéurt, uitblijft because eindeloos en misplaatst relativisme en de notie dat bepaalde gedragingen van slachtoffers óók het probleem “fiksen”.

        Echt, neen. Ik geloof oprecht dat mensen die zo reageren dat misschien vaak niet verkeerd bedoelen, maar dat betekent niet dat er geen probleem mee is dat dríngend aan erkenning toe is. We gaan dat niet onder de mat vegen omdat de rest van de wereld zich dan misschien ongegrond op de tenen getrapt voelt.

        En eigenlijk, nog een laatste keer: JA, dat IS kritiek op mij. Stellen dat ik bepaalde handelingen wel of niet had moeten stellen, suggereren dat ik mij aanstel, etc… dat is kritiek. Dat is zeggen: “je had x en y niet moeten doen als je dit wil voorkomen, en het feit dat je je zus en zo voelt, is verkeerd/overdreven”. KRITIEK, potjandorie!

        ^-^

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s