Komt een vrouw bij de dokter (Prikpil)

Onderstaande bijdrage werd geschreven door Aurélie (24) in het kader van een reeks getuigenissen over vrouwen en hun voorbehoedsmiddelen. Zelf ook (al dan niet anoniem) bijdragen? Mail ons op nietinmijnpretpark@gmail.com

Ik was 21 en zat tegenover mijn hoogzwangere huisdokter. Ze vroeg me of ik wel zeker wist dat het dit was dat ik wou. Het zou weleens twee jaar kunnen duren om zwanger te geraken, nadat je met dit soort anticonceptie stopt. Ze zei er ook nog bij, met een veelbetekenende blik in de richting van haar bolle buik, dat twee jaar lang kan zijn als je er eenmaal je zinnen op gezet hebt. Vervolgens gaf ze mij nog wat informatie over de vaginale ring, iets waarover ze van een vriendin hele goede dingen gehoord had. Ik slaakte een zucht. In mijn gedachten zei ik haar, met lichtjes geïrriteerde stem, dat ik nooit ofte nimmer kinderen wil, dat dit argument dus op mij niet van toepassing was. In werkelijkheid haalde ik eens diep adem en vertelde haar rustig dat ik nog minstens drie jaar moest studeren, en dat ik op dat moment geen vriend had. Ze keek nog eens diep in m’n ogen, en schreef me dan eindelijk de prikpil voor.

Een vrouwenlichaam hebben is niet altijd een cadeau. Vanaf je twaalfde ongeveer word je geteisterd door helse krampen, hoofdpijn, moodswings en liters bloedverlies. Mijn eerste jaren dat ik menstrueerde nam ik zware pijnstillers, droeg ik maandverbanden voor na een bevalling, of maandverbanden en tampons samen. Door de pijn, en omdat het bloed soms langs mijn benen liep, ben ik een paar keer van school naar huis gegaan. Mijn huisdokter raadde me toen Yasmin aan, een ‘lichte’ pil die maar liefst€30per drie maand kost. In de periode dat ik Yasmin nam had ik voortdurend
last van vapeurs en een lage bloeddruk. Als het echt slecht ging viel ik flauw. Het enige voordeel van deze pil was dat ik mijn cyclus kon regelen. Ik veranderde na een paar jaar naar een generische variant, maar ook hier was ik niet zo tevreden over.
Omdat ik geen kinderwens heb, zie ik dit alles als een extra last. Ik moet iets doorstaan, maar nooit zal ik er iets voor terugkrijgen. Als ik mijn cyclus wil geregeld krijgen en niet zwanger wil worden, ben ik verplicht om mijn lichaam vol te pompen met hormonen, waarvan niemand echt weet wat ze op lange termijn teweegbrengen.
De prikpil is iets relatief nieuw, dus over langetermijngevolgen zijn al zeker geen resultaten bekend. In de bijsluiter en op internet kan je lezen dat de gebruikster last kan krijgen van mannelijke beharing, gewichtstoename, minder zin in seks etc. Als ik dan toch iets moet gebruiken, dan maar dit. Mijn zus deed de overstap naar de prikpil een paar maanden eerder, en ik had niets dan goeds erover gehoord.

Om de twaalf weken moet je bij de huisdokter langs, wat ongeveer (na terugbetaling door de mutualiteit) €3 kost. Je krijgt er een injectie met de naam Depo -provera, die je vooraf bij de apotheek opgehaald hebt voor minder dan €2. Met minder dan €20 per jaar kom je er dus. Een bijkomend voordeel, zowel voor je portemonnee als voor je dagelijkse leven, is dat bij de meeste vrouwen die de prikpil gebruiken de maandstonden uitblijven. Dit is helemaal anders dan wanneer je pilstrips na elkaar doorneemt. Toen ik dit vroeger deed, had ik altijd het gevoel dat ik alles aan het opsparen was. Als ik dan wel een keer m’n regels had waren de pijn en de hoeveelheid bloed groter dan ooit. Met de prikpil heb je eigenlijk gewoon geen cyclus meer, vandaar dat het twee jaar kan duren eer je lichaam er weer klaar voor is om een kindje te ontwikkelen.

De prikpil is zonder twijfel de goedkoopste (farmaceutische?) anticonceptiemethode. Ik neem ze nu bijna drie jaar en ik heb een hoop ellende ingeruild voor wat extra geld, de mogelijkheid om altijd te kunnen kamperen, zwemmen, etc. en, last but not least, onbezorgde seks. Want als je op dit moment geen, of gewoonweg nooit, kinderen wilt, is dit ook een zeer betrouwbare methode. Diarree of overgeven hebben geen invloed, en met een simpele, driemaandelijkse afspraak bij je huisdokter ben je er vanaf.
Voor vrouwen en meisjes die op het punt staan om te veranderen naar de prikpil: geef vooral geen gehoor aan diegenen die de prikpil linken aan prostitutie of wisselende partners (voor beiden is dit een ideale oplossing, maar ik kan wel snappen dat niet iedereen hiermee wil geassocieerd worden). Vraag eens raad bij je dokter. Als deze niet enthousiast is, zoals mijn huisdokter, leg dan rustig uit waarom je denkt dat dit voor jou een oplossing kan zijn. Uiteindelijk kunnen ze je geen voorschrift weigeren.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s