Pijnlijk, maar praktisch. Over het hormonenspiraal.

Deze getuigenis werd geschreven door Kate (30) in het kader van een reeks getuigenissen over vrouwen en hun voorbehoedsmiddelen. Zelf ook (al dan niet anoniem) bijdragen? Mail ons op nietinmijnpretpark@gmail.com

Ik heb zelf nooit de drang gehad om de pil te vragen bij de dokter, tot ik als prille twintiger ‘aangemoedigd’ werd door mijn toenmalige vriendje. Dat was toch een pak gemakkelijker voor hem (zucht). Ik zag er niet echt tegen op omdat ik mijn verantwoordelijkheid ook wel wou nemen. Dat neemt niet weg dat ik het nogal boertig vond van zijn kant. Nu zijn we jaren later en dat vriendje is verleden tijd, samen met mijn naïviteit. Ik kan me wel nog levendig herinneren hoe ik de eerste maanden aan de pil nam vaak in huilen uitbarstte, zonder enige aanleiding. De dokter had daar niet veel over te zeggen, gewoon op de tanden bijten en doorgaan. Bitter weinig informatie kreeg ik en er werd geen woord gerept over uitstrijkjes of gynaecologen.

Het begon pas echt in mijn hoofd te knetteren toen ik zware antibiotica moest nemen en in de bijsluiter las dat orale anticonceptiva minder zou werken in combinatie hiermee. Ik contacteerde de dokter en vroeg of dit kwaad kon en het werd weggelachen.’goooh hmmm euh, in principe niet hoor’. Een relatie verder had ik voor mezelf duidelijk uitgemaakt dat ik geen kinderen wilde. Ik contacteerde een gynaecoloog en liet me informeren over een hormonenspiraaltje. Geen spraakwaterval. Ik kreeg gewoon een boekje mee met informatie, de prijzen en de instructie dat ik mocht bellen wanneer het geplaatst moest worden. Een goeie week stond ik daar dus al! Dat het verschrikkelijk pijn doet als je nog geen koters had gebaard, had men me niet op voorhand gemeld. Nadat het geplaatst werd, kreeg ik de fijne boodschap dat ik een 4-tal uur weeën zou hebben en dat het daarna  in orde zou zijn. Dat de pijn erg hevig zou zijn, daarvoor werd ik niet gewaarschuwd. Ze hadden me ook niet op voorhand gezegd dat ik misschien best niet met de auto zou rijden en dat ik best niet alleen was gekomen. Ik kon echt amper op mijn benen staan. De gynaecoloog lachte de pijn weg. Ik had toch een tatoeage, dus ik kon volgens hem wel wat pijn verdragen. Een zeer empatische man, ja. Voor de dokters is het een routineklusje, werk aan de lopende band. Maar voor mij niet!

Op lange termijn merk ik wel dat mijn libido afgenomen is, net als mijn vertrouwen in dokters. Los daarvan ben ik na enkele jaren spiraaltje nog steeds heel tevreden. Superpraktisch! Ondanks de pijn zou ik het zo opnieuw doen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s