Maar hoe zit het dan met mannen? (II)

‘Men’s Rights Activists’, het ondergeschoven koekoeksjong

In het voorgaande gedeelte heb ik kort geschetst welke voordelen er zoal verbonden zijn aan feminisme voor mannen, welke punten zelf hun actieve medewerking impliceren, en hoe feminisme mannen aan het denken zet over hun eigen positie binnen de maatschappij.

Dit deel behandelt een groep mannen die zich gedurende de jaren ’80 en ’90 ontwikkelde tot een heel eigen vorm van genderactivisme, en ook in de mainstreamcultuur zijn sporen nalaat. Die groep staat bekend als de ‘Men’s Rights Activists’ of ‘Men’s Rights Movement’, wat ik verder zal afkorten als MRA.

1. Het verschil

In tegenstelling tot mannen die net als feministen geloven dat de specifieke problemen die beide genders treffen, een oorzaak zijn van hetzelfde systeem, denken MRA’s dat het patriarchaat en patriarchaal denken verzinsels zijn. Volgens hen is de oorzaak van systematische problemen die mannen overkomen, het feminisme.

Dit is cruciaal om te onthouden. Hoe redelijk aanhangers van MRA zich ook opstellen of hoe zinnig de problemen ook zijn die ze aankaarten (zoals bijvoorbeeld het taboe rond mishandelde mannen), de schuldige is het feminisme, of nog erger, de vrouw in het algemeen.

2. Gaat het hier niet over extremisten binnen een anders redelijke groep?

Sommige mensen trekken parallellen tussen MRA en feminisme, en kijken dan naar bepaalde radicale feministen die zich ook van zeer gechargeerd taalgebruik of ondoordachte acties bedienen, om te besluiten dat de waarheid wel ergens in het midden ligt.

Dat is een drogredenering, en een gevaarlijke toe. Je kan het vergelijken met mensen die geloven dat de aarde plat is. Hoe redelijk ze ook lijken of hoe goed ze ook zijn in het beschrijven van fauna en flora, er schort iets fundamenteels aan hun geloof. Het is evenmin mogelijk om tegelijk te geloven dat de aarde rond en plat is, laat staan dat er een compromis mogelijk is tussen beide theorieën.

3. Gevolgen

De gevolgen van het valse geloof dat mannenproblemen de schuld zijn van vrouwen (of een samenzweringstheorie die beweert dat een groep vrouwen achter de schermen de wereldorde bepaalt), vertalen zich in hevige, bittere misogynie. Onder het mom van op te komen voor mannenproblemen, laten MRA’s geregeld in de meest hatelijke vormen van zich horen aan het adres van feministen.

Bovendien zijn MRA’s al herhaaldelijk betrapt op het vervalsen of verkeerd weergeven van statistieken, het faken van radicaal feministische boodschappen om tegen te ageren, of “uit principe” beweren op volksjury’s vermeende verkrachters onschuldig te verklaren om vrouwen een hak te zetten.

4. Ok, maar ik ben nog niet overtuigd dat er iets bestaat als ‘het patriarchaat’

Toegegeven, die term klinkt zwaar. Het is niet dat feministen en hun bondgenoten geloven dat er ergens een geheim genootschap oude mannen met lange baarden (hoewel) verzamelt om te bespreken hoe ze vrouwen zullen onderdrukken.

Het ‘patriarchaat’ is eerder een diep verankerde, systemische set van cultureel doorgegeven attitudes die als een rode draad loopt door de hele maatschappij. Voorbeelden van zulke attitudes zijn bijvoorbeeld dat vrouwen niet in staat zouden zijn tot complexe intellectuele inspanningen, niet geschikt zouden zijn om leiding te geven, zich zedig moeten kleden of dat hun seksualiteit niet hun eigen bezit is.

5. De klok terugdraaien

Met het voorwendsel van op te komen voor legitieme kwesties die mannen als groep raken, willen MRA’s eigenlijk terug naar de tijd waarin vrouwen geen ruimte kregen in de maatschappij om hun eigen mening te formuleren of om hun plaats op te eisen in de publieke ruimte (tenzij die meningen overeen komen met hun visie).

Veel van hun campagnes zijn erop gericht om feministen het zwijgen op te leggen of verdacht te maken – een donkerbruine hint dat het hen helemaal niet te doen is om mannenproblemen. Dat maakt het voor het feminisme weer dat beetje moeilijker en complexer om tegen de stroom in te varen, en voor mannen weer dat beetje verwarrender als ze zich vragen beginnen stellen rond hun identiteit. Want, en daar twijfel ik niet aan, sommige van hun boodschappen zijn zeer aantrekkelijk voor onzekere mannen.

Wil je nog meer weten? Je kan m’n Engelstalige, vijfdelige blogreeks volgen waarin ik de belangrijkste facetten van MRA wat dieper analyseer. Na deze uitstap ga ik in het derde en laatste deel van deze reeks echter verder in op de rol van mannen binnen het feminisme, en een aantal strijdpunten om naar een wereld toe te werken met meer gendergelijkheid.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s